Кликните по изображению, чтобы увеличить
Click image to enlarge
Սեղմեք պատկերին՝ մեծացնելու համար
Немецкий искусствовед считает Рудольфа Хачатряна одним из выдающихся художников XX века
German Art Scholar Considers Rudolf Khachatryan One of the Outstanding Artists of the 20th Century
Գերմանացի արվեստաբանը 20-րդ դարի նշանավոր նկարիչներից է համարում Ռուդոլֆ Խաչատրյանին
Текст публикации
Text of the publication
Հրապարակման տեքստը
Բնագիր
Գերմանացի արվեստաբանը 20-րդ դարի նշանավոր նկարիչներից է համարում Ռուդոլֆ Խաչատրյանին
Գերմանական (PAC Peoples Art Company) մշակութային կազմակերպությունը նախնական պայմանագիր է կնքել հայ նկարիչ Ռուդոլֆ Խաչատրյանի հետ՝ նրա ստեղծագործությունների ցուցահանդեսը Գերմանիայում և եվրոպական համագործակցության մյուս երկրներում կազմակերպելու համար:
Ռուդոլֆ Խաչատրյանին ուղարկված նամակում նրա տնօրեն Հենրիխ Կեգլերը մասնավորապես գրում է. «Ձեր ստեղծագործությունը եզակի երևույթ է, որի նշանակությունը կարող է բաղդատվել 20-րդ դարի ականավոր նկարիչների գործունեության հետ»:
Գերմանական կազմակերպության կնքած պայմանագիրն ու նրա տնօրենի նամակը Արմենպրեսի թղթակցի խնդրանքով մեկնաբանում է անվանի արվեստաբան Հենրիկ Իգիթյանը.
— Հայկական կերպարվեստը բոլոր ժամանակներում տվել է մեծ վարպետներ: Նույնիսկ ամենածանր շրջանում, ամենադժվարին տարիներին, երբ անգամ պետականություն չենք ունեցել, ապրել ու ստեղծագործել է Հակոբ Հովնաթանյանի նման հանճարը: Էլ չեմ խոսում մեր հանճարեղ մանրանկարիչների մասին, որոնք աշխարհով մեկ հանրահայտ են: Եթե նրանց հիմա աշխարհը չի ճանաչում, դա մեր ազգի փոքրաթիվ լինելու դժբախտության, մեր մեղքը լինելու հանգամանքով միայն պիտի բացատրել:
Շատ ցավալի է, որ նույնիսկ ամենամեծ հայ նկարիչները, ինչպիսիք են, ասենք, Ալեքսանդր Բաժբեուկ-Մելիքյանը, Երվանդ Քոչարը, Մարտիրոս Սարյանը, Յակուլովը, լայն աշխարհ դուրս գալու հնարավորություն չեն ունեցել: Կյանքից մեր լավագույն նկարիչների մի խումբ հեռացավ առանց աշխարհին ներկայանալու. Մինասը, Վրույր Գալստյանը, Աշոտ Հովհաննիսյանը: Աշխարհը նրանց չգիտե: Լավագույն դեպքում սփյուռքում են հայտնվել: Դա շատ փոքր է, աշխարհի մեջ ընդամենը մի փոքրիկ կես է:
Սա ցավալի է, քանի որ մեր նկարիչներն արժանի են համընդհանուր ճանաչման, որովհետև միակ ասպարեզն այսօր, որով մենք կարող ենք հանգիստ դուրս գալ համաշխարհային մշակույթ (իհարկե, չհաշված կինոյի մի քանի դեպքեր Փարաջանով , Փելեշյան, երաժշտությունը Արամ Խաչատրյան, Տերտերյան), հայկական կերպարվեստն է:
[Այս առումով] ինձ շատ են ուրախացնում Ռուդոլֆ Խաչատրյանի վերջին ցուցահանդեսները, որոնցից մեկին բախտ եմ ունեցել ներկա գտնվելու, բացման խոսք ասելու, վարելու մայիսին Մոսկվայում, Տրետյակովյան պատկերասրահում. էդ բախտին ո՞վ է արժանացել: Հոյակապ դահլիճում:
Հետո: Մարդիկ սովոր են ստերեոտիպին: Բոլորն ընդունել են Ռուդոլֆ Խաչատրյանին, որպես նկարիչ, որը կարող է, ասենք, նստել և մանրակրկիտ դիմանկար նկարել: Ես գիտեմ դա. ինձ նստեցրել է և նկարել ուղիղ մեկ ամիս. ամեն շտրիխ, ամեն մազ ու մազանոթ: Այսինքն նա Խաչատրյանը կարողացավ հանդես գալ նոր տեսքով, նոր որակներով, շատ ավելի այսօրվա ժամանակի խոսք ասելով: Նա ցանկացած պահի էլ կարող է վերադառնալ իր դասական նկարչությանը:
Մարդը ազատ լինելու համար պիտի շատ ուժեղ լինի, շատ տաղանդավոր: Ռուդոլֆը ազատ է: Պիկասոն մի օր արթնանում էր նկարում էր նատուրալիստական դիմանկար, իսկ հաջորդ օրը հենց, ոչ թե տարիներ անց, նկարում էր լրիվ դեֆորմացված դիմանկար: Ազատ մարդ է: Սա էկլեկտիկա չէ, սա ազատություն է:
Այնպես որ մենք պիտի ողջունենք, որ Ռուդոլֆ Խաչատրյանը այն, ինչ մտածում է արդեն այս քանի տարիից հետո, դուրս բերի, կոպիտ ասած, լայն հրապարակներ, փողոց դուրս բերի արվեստը: Այն, ինչ չկարողացավ իր սիրելի վարպետը, սիրելի ուսուցիչ Երվանդ Քոչարը, որը ստեղծեց գեղանկարչություն տարածության մեջ, պիտի իրականացնի Ռուդոլֆ Խաչատրյանը՝ Քոչարի արժանավոր աշակերտը:
ՎԱՆԻԿ ՍԱՆԹՐՅԱՆ Արմենպրեսի թղթակից, Հատուկ «Ազգ»-ի համար
Перевод с армянского
Немецкий искусствовед считает Рудольфа Хачатряна одним из выдающихся художников XX века
Немецкая культурная организация (PAC Peoples Art Company) заключила с армянским художником Рудольфом Хачатряном предварительный договор об организации выставки его произведений в Германии и других странах европейского сотрудничества.
В письме, направленном Рудольфу Хачатряну, её директор Генрих Кеглер, в частности, пишет: «Ваше творчество — уникальное явление, значение которого можно сопоставить с деятельностью выдающихся художников XX века».
Договор, заключённый немецкой организацией, и письмо её директора по просьбе корреспондента «Арменпресс» комментирует известный искусствовед Генрих Игитян :
— Армянское изобразительное искусство во все времена давало великих мастеров. Даже в самый тяжёлый период, в самые трудные годы, когда у нас не было даже государственности, жил и творил такой гений, как Акоп Овнатанян. Не говорю уже о наших гениальных миниатюристах, известных на весь мир. Если сегодня мир не знает их, это следует объяснять лишь несчастьем малочисленности нашего народа и тем, что в этом есть наша вина.
Очень печально, что даже величайшие армянские художники — такие, как, скажем, Александр Бажбеук-Меликян , Ерванд Кочар , Мартирос Сарьян , Якулов — не имели возможности выйти в большой мир. Целая группа наших лучших художников ушла из жизни, так и не представ перед миром: Минас, Вруйр Галстян , Ашот Ованнисян. Мир их не знает. В лучшем случае они стали известны в диаспоре. Это очень мало — всего лишь малая половина мира.
Это печально, потому что наши художники достойны всеобщего признания: сегодня единственное поприще, на котором мы можем спокойно выйти в мировую культуру (конечно, не считая нескольких случаев в кино — Параджанов , Пелешян, — в музыке — Арам Хачатурян, Тертерян), — это армянское изобразительное искусство.
[В этом смысле] меня очень радуют последние выставки Рудольфа Хачатряна, на одной из которых мне посчастливилось присутствовать, выступить со вступительным словом и вести открытие — в мае в Москве, в Третьяковской галерее. Кто удостаивался такого счастья? В великолепном зале.
Далее. Люди привыкли к стереотипу. Все приняли Рудольфа Хачатряна как художника, который может, скажем, сесть и написать тщательный портрет. Я это знаю: он усадил меня и писал ровно месяц — каждый штрих, каждый волосок и капилляр. То есть Хачатрян сумел выступить в новом облике, с новыми качествами, сказав слово, гораздо более созвучное нынешнему времени. Он в любой момент может вернуться к своей классической живописи.
Чтобы быть свободным, человек должен быть очень сильным, очень талантливым. Рудольф свободен. Пикассо однажды просыпался и писал натуралистический портрет, а на следующий же день — не годы спустя — писал совершенно деформированный портрет. Свободный человек. Это не эклектика, это свобода.
Так что мы должны приветствовать то, что Рудольф Хачатрян то, о чём думает уже столько лет, выводит, грубо говоря, на широкие площади, выносит искусство на улицу. То, чего не смог сделать его любимый мастер, любимый учитель Ерванд Кочар, создавший живопись в пространстве, должен осуществить Рудольф Хачатрян — достойный ученик Кочара.
ВАНИК САНТРЯН корреспондент «Арменпресс», специально для «Азга»
Translated from Armenian
German Art Scholar Considers Rudolf Khachatryan One of the Outstanding Artists of the 20th Century
The German cultural organization PAC Peoples Art Company has concluded a preliminary agreement with the Armenian artist Rudolf Khachatryan to organize an exhibition of his works in Germany and other countries of European cooperation.
In a letter sent to Rudolf Khachatryan, its director Heinrich Kegler writes in particular: "Your work is a unique phenomenon, whose significance may be compared with the activity of the outstanding artists of the 20th century."
At the request of an Armenpress correspondent, the agreement concluded by the German organization and the letter of its director are commented on by the well-known art scholar Henrik Igityan :
— Armenian fine art has produced great masters at all times. Even in the hardest period, in the most difficult years, when we did not even have statehood, a genius like Hakob Hovnatanyan lived and worked. Not to mention our brilliant miniaturists, who are famous throughout the world. If the world does not know them today, this can be explained only by the misfortune of our nation's small numbers and by the fact that the fault is ours.
It is very sad that even the greatest Armenian artists — such as, say, Alexander Bazhbeuk-Melikyan, Yervand Kochar , Martiros Saryan , Yakulov — had no opportunity to go out into the wider world. A whole group of our best artists passed away without ever presenting themselves to the world: Minas, Vruyr Galstyan , Ashot Hovhannisyan. The world does not know them. At best they became known in the diaspora. That is very little — only a small half of the world.
This is sad, because our artists deserve universal recognition: today the only field in which we can confidently enter world culture (not counting, of course, a few cases in cinema — Parajanov , Peleshyan — and in music — Aram Khachaturian, Terteryan) is Armenian fine art.
[In this sense] I am greatly pleased by Rudolf Khachatryan's recent exhibitions, at one of which I had the good fortune to be present, to give the opening address and to host the opening — in May in Moscow, at the Tretyakov Gallery. Who has been granted such good fortune? In a magnificent hall.
Further. People are used to stereotypes. Everyone accepted Rudolf Khachatryan as an artist who can, say, sit down and paint a meticulous portrait. I know this: he sat me down and painted me for exactly a month — every stroke, every hair and capillary. That is, Khachatryan was able to appear in a new guise, with new qualities, saying something far more in tune with the present day. He can return to his classical painting at any moment.
To be free, a person must be very strong, very talented. Rudolf is free. Picasso would wake up one day and paint a naturalistic portrait, and the very next day — not years later — paint a completely deformed one. A free man. This is not eclecticism; this is freedom.
So we must welcome the fact that Rudolf Khachatryan is bringing what he has been thinking about for so many years out onto, roughly speaking, broad squares — bringing art out into the street. What his beloved master, his beloved teacher Yervand Kochar, the creator of painting in space, could not do, Rudolf Khachatryan — Kochar's worthy pupil — is to accomplish.
VANIK SANTRYAN Armenpress correspondent, specially for Azg
Опубликованные работы
Published works
Տպագրված աշխատանքներ
(1)
